Napisz do mnie

Wyślij prywatną wiadomość

MEBLE DIY - PROJEKT 3D

opublikowano: 25 mar 2017 wyświetleń: 468 komentarzy: 0

#meble #DIY #sketchup #Indigo renderer #render #model 3D #dom #zrobtosam

Wstępnie zarysowany w głowie i na kartce pomysł na meble zostaje przeniesiony do komputera jako model 3D. Jak przygotować taki model i na co zwrócić uwagę? Ano ja robię to tak.

Po co właściwie model 3D?

Czy nie wystarczy zwykła kartka i kilka wymiarów? W mojej ocenie nie. Wszystkie meble w moim mieszkaniu jak dotąd wykonałem samodzielnie i za każdym razem były one dopasowywane do konkretnych warunków — tak aby maksymalnie wykorzystać dostępną przestrzeń. Co daje mi wykonanie modelu w 3D:

  • pozwala zweryfikować, czy to co planuję zbudować w ogóle ma sens, szkicowanie na kartce niestety często gubi faktyczne wymiary pomieszczenia i zabudowy
  • możliwość szybkiej modyfikacji i dopasowaniu wielu zależnych od siebie elementów
  • łatwiej jest dobrać wszelkie materiały
  • mogę zobaczyć jak to będzie wyglądać zanim to zbuduję
  • ułatwia przygotowanie zestawienia wszystkich potrzebnych elementów

Jak pisałem we wcześniejszym poście na temat mebli, korzystam z programu SketchUp. Oczywiście, że są do tego zapewne lepsze i dedykowane programy, jednak SketchUp jest bardzo uniwersalny, relatywnie łatwy w obsłudze no i jest darmowy (do niekomercyjnych zastosowań).

Krok 1 — modelowanie pomieszczenia

Pierwsza sprawa to wykonać model pomieszczenia, w którym daną zabudowę będę wykonywał. W moim przypadku mam odwzorowane całe mieszkanie. Najłatwiej narysować wszystkie ściany na podłodze posiłkując się planem mieszkania i wymiarami lub po prostu zmierzyć każdą ścianę i wyciągnąć je do góry na odpowiednią wysokość. Przy wymiarowaniu, zwłaszcza starszych mieszkań i domów trzeba zwrócić uwagę na to czy są zachowane kąty pomiędzy ścianami oraz czy ściany są w pionie oraz nie mają wybrzuszeń.

Jest to bardzo ważne, gdyż zabudowa musi być dopasowana do tego co mamy w domu a nie do tego jak przedstawia to model. Generalnie ja robię model ścian idealny, jeśli gdzieś nie są zachowane kąty, u mnie jest to 90° w modelu. Jeśli ściany nie trzymają pionu lub mają wybrzuszenia to jako wymiar w modelu przyjmuję średnią wartość. Zazwyczaj mierzę po podłodze, w połowie ściany i na górze ściany. Można przyjąć wartość maksymalną. Przyjęcie najmniejszej może się wydać słuszniejsze, jednak potem będzie problem aby pomieścić model zabudowy w takich ścianach. Po wymodelowaniu ścian warto je zaznaczyć w całości i utworzyć z nich komponent w Sketchupie — dzięki temu unikniemy wielu nieprzyjemnych niespodzianek z pociętymi ścianami w późniejszym etapie modelowania.

Model 3D ścian pokoju w Sketchupie

Na tym etapie warto wymodelować wszelkie stałe elementy jak np. kaloryfer, rury, drzwi, okna, parapety, gniazdka 230V oraz oznaczyć na ścianach i podłodze nieprzekraczalne linie, które wynikają np. z odległości na jaką otwiera się okno — tutaj np. założyłem, że okno ma się otwierać maksymalnie + 2cm zapasu i taką linię pomocniczą (klawisz T) pociągnąłem na ścianie.

Krok 2 — przeniesienie szkicu

Wstępnie szkic wykonany w notatniku na papierze przenoszę jako zwykłe bryły (prostopadłościany) i na nich wstępnie ustalam wielkości, posiłkując się na początek zdrowym rozsądkiem :). Jeśli ma to być szafa na ubrania, to jej głębokość ustawiam na około 50-60 cm. Jeśli półka na książki to mierzę średnią z książek i dodaję po kilka centymetrów. Jeśli ma to być blat do biurka to wzoruję się na innym biurku patrząc jaką ma głębokość i na jakiej jest mniej więcej wysokości.
Istotne jest, aby każdy nowy mebel czy element zabudowy był wykonany jako osobny komponent (zaznaczenie i klawisz G) w Sketchupie, co pozwoli łatwo go edytować, przesuwać oraz obracać.

Rozmieszczenie modeli mebli w pokoju

Tutaj zazwyczaj wychodzą pierwsze problemy i okazuje się, że to co narysowane na kartce nie idzie wpasować na daną ścianę. Bywa, że na tym etapie (dopasowywania) testuję kilka różnych pomysłów. W tym przypadku, a jest to pokój dzieci, przerobiłem chyba z 5 różnych konfiguracji i pomysłów. Ostatecznie z różnych względów został ten, który opisuję.

Projektując ciasne pomieszczenia warto w programie Sketchup zwiększyć domyślny kąt widzenia (FOV). Można to zrobić klikając na ikonkę lupy i wpisując z klawiatury wartość 90 [Enter]. Zostanie ona wpisana w dolnym pasku po prawej stronie. Dzięki temu będzie widać większy wycinek modelu, bardziej dostosowany do ludzkiego oka.

Naturalnie podstawowym wymiarem tutaj było łóżko piętrowe, które dodatkowo będzie miało schody z boku. Jego szerokość i długość warto od razu zweryfikować z dostępnymi na rynku materacami, żeby potem dało się taki kupić ;). Szafa1 przeznaczona na ubrania w dolnej części będzie mieć szuflady, w górnej uchylne drzwi a w szczytowej drzwi uchylane do góry. Szafa2 to będzie regał z półkami, na których znajdą się wysuwane pudełka z miękkiego materiału. Tutaj już jej szerokość musiała być dopasowana do konkretnych pudełek. Takich pudełek w sklepach jest wiele, jednak tutaj żadne nie chciały pasować. Albo biurko było zbyt małe albo łóżko. Na szczęście znalazłem idealne pudełka w sklepie JYSK — nawet w promocyjnej cenie. Wziąłem więcej na zapas ;). Wymiar biurka z jednej strony podyktowany jest też przestrzenią potrzebną do otwarcia okna (patrz. linie ograniczające), z drugiej strony zaś kontaktem 230V znajdującym się po drugiej stronie — w tym miejscu rzecz jasna nie można było by ustawić nóg do biurka.
Dodatkowo warto sprawdzić wszelkie odległości w których poruszał się będzie człowiek, przykładowo obok Szafy2 i biurka powstaje miejsce, w którym będzie krzesło obrotowe. Trzeba sprawdzić, najlepiej wykonując fizycznie testy ile tego miejsca potrzeba. Na modelu może wyglądać jakby miejsca było dużo (i tak zazwyczaj wygląda), warto jednak sprawdzić w modelu jakie to są odległości i zweryfikować je w praktyce.

Krok 3 — modelowanie szczegółowe

Kiedy już zaakceptuję takie ustawienie i orientacyjne wymiary zabudowy zabieram się za modelowanie szczegółowe. Ukrywam w tym celu istniejące bryły i tworzę kolejno wszystkie meble z płyt meblowych, począwszy od ścian zewnętrznych. Standardowe płyty meblowe mają grubość 18mm i takie też tworzę prostopadłościany, każdy z nich zamieniając na komponent (klawisz G). Docelowo szafa będąca komponentem składa się z wielu komponentów typu płyta meblowa.

Warto na tym etapie na każdą tworzoną płytę oraz na każdą jej powierzchnię nałożyć teksturę płyty wiórowej. Dzięki temu łatwiej będzie potem wybrać krawędzie przeznaczone do okleinowania.

Modelowanie szafy w 3D Sketchup

W zasadzie wystarczy zrobić jedną płytę, oteksturować (ale każdą ściąnę wewnątrz komponentu, a nie cały komponent!) a następne tworzyć poprzez kopiowanie. Aby skopiować taką formatkę wystarczy przy przesuwaniu nacisnąć klawisz Ctrl. Warto również przy przesuwaniu formatek itp. używać strzałek na klawiaturze, których naciśnięcie powoduje, że element będzie się przesuwał tylko po wybranej strzałkami osi. Jeśli powielony element ma mieć inne wymiary wystarczy po powieleniu wybrać opcję Make Unique z menu kontekstowego myszy. W przeciwnym wypadku edytując jeden komponent wpływamy na wszystkie kopie tego komponentu — co ma również swoje zalety ale w innej sytuacji. Generalnie jeśli któreś formatki mają być takie same, to ma to być ten sam komponent (np. boki szafy, półki, skrzydła drzwi). Dodatkowo każdy nowy element nazywam krótką nazwą opisującą co to za mebel i jaki to jego element. Nazwy te potem wykonawca płyt umieszcza na każdej formatce w postaci naklejek — ułatwia to montaż.

Na tym etapie trzeba się mocno zastanowić nad połączeniem wszystkich elementów szaf itp. i modelować tak aby kolejne komponenty formatek stykały się w taki sposób w jaki będzie to potem wykonane. Ja akurat nie używam do montażu mebli mimośrodowych złączek, które wymagają frezowania otworów itp, zazwyczaj wszystko montuję konfirmatami, wkrętami do drewna oraz kołkami drewnianymi. Takie różne szybkozłączki są trudniejsze w wykonaniu w domowych warunkach, po za tym połączenia wykonane konfirmatami są praktycznie niezniszczalne ;) — czego nie można powiedzieć o szybkozłączkach, które po czasie lubią puszczać.

Stop. Teraz okucia…

Zanim przejdę dalej, wybieram okucia jakie będą zastosowane w meblach. Mam tutaj na myśli zawiasy, prowadnice do szuflad, podciągi do klap uchylnych itp. Niestety tutaj trzeba wgryźć się w dokumentację dostarczoną przez producentów okuć. Szybko okazuje się, że Szafa1 nie może być na wymiar, który sobie wymyśliłem, a to z racji iż prowadnice do szuflad są dostępne w kilku rozmiarach. Z nich bezpośrednio wynikają docelowe wymiary szafy, minimalna wysokość szuflad itd. Jest to tak naprawdę duże ułatwienie, gdyż odpada potrzeba wymyślania wszystkich wymiarów — a wierzcie mi, wykonanie komody z szufladami, wymyślenie wszystkich odległości, wymiarów to nie jest prosta sprawa ;).
Jeśli zmienią się wymiary jednej szafy może zajść konieczność zmodyfikowania kilku innych szaf. Ten proces powtarzam, aż znajdę złoty środek. W przypadku tej konkretnej realizacji dodatkowym problemem było założenie takie, że wszelkie szuflady oraz skrzydła drzwiczek mają się licować z bokami szafy i wymyśliłem sobie, że szczeliny pomiędzy tymi elementami mają być 2mm. Zazwyczaj meble mają te szczeliny na poziomie 4-6mm, no ale co, ja nie zrobię? :). I powiem już teraz, że da się. Trzeba bardzo uważnie i dokładnie montować, ale jest to do zrobienia w amatorskich, domowych warunkach. Oczywiście zanim zdecydowałem się na 2mm szczeliny sprawdziłem i w dokumentacji i w praktyce czy zastosowane zawiasy i podciągi pozwalają na taką pracę, czy nie będą ocierać przy otwieraniu. Wspomnę tylko, żeby nie łudzić się, że taką dokładność można osiągnąć na najtańszych okuciach. Nie muszą to być również najdroższe, ja akurat zastosowałem komponenty firmy Blum, więc jest to wyższa półka cenowa. Jeśli zaś chodzi o szuflady to tutaj nieco oszczędziłem, bo tańsze odpowiedniki szuflad systemowych również się sprawdzą w pokoju u dzieci. Chciałem aby wszystkie szuflady, drzwi miały cichy (zintegrowany) domyk.

Dostępne materiały

W tym projekcie część elementów wykonana jest z drewna sosnowego — przykładowo półki w Szafie2. Warto w tym momencie zapoznać się z dostępnymi materiałami, aby zminimalizować koszty. Przykładowo w marketach budowlanych dostępne są surowe półki z sosny wykonane na różne wymiary. To oczywiście również wpłynęło na ostateczny wymiar Szafy2, jak również długiego biurka (które również jest zrobione z drewna), schodów do łóżka piętrowego itp. Znalezienie złotego środka przy takiej zabudowie czasami trwa dosyć długo. bo tutaj coś dodane spowoduje, że trzeba przesunąć inny element, a ten z kolei nie może przekroczyć wymiarów określonych np. szufladami itp. Nie jest to łatwe, bo trzeba czasami rozwiązać naprawdę skomplikowany, wielowymiarowy układ równań ;).

Krok 4 — teksturowanie

Kiedy już wszystkie szafy i elementy zabudowy mam gotowe, odwiedzam sklep z płytami meblowymi aby wybrać odpowiednie płyty. Często z takiego sklepu można wziąć małe próbki lub po prostu zestawić sobie różne płyty obok siebie. Spisuję sobie wtedy nazwy interesujących mnie płyt. Lubię gdy płyta ma żłobienia imitujące słoje drewna więc takiego wyboru zawsze dokonuję macając płyty. Niestety wybierając w ciemno przez Internet można się niemiło zdziwić ;). Ale to już kwestia gustu i preferencji.

Po powrocie odszukuję w Internecie na stronach producenta płyty, które zwróciły moja uwagę i pobieram sobie zdjęcia aby je wykorzystać następnie jako tekstury. Szkoda, że nie wszyscy producenci udostępniają gotowe tekstury (albo może ja nie wiem gdzie je znaleźć), więc pozostaje ręczne zapisywanie plików graficznych i importowanie ich do Sketchupa jako nowe materiały. Tutaj warto zwrócić uwagę na odpowiednie dobranie wielkości tekstury w programie, aby nie była ona za mała ani za duża.

Teksturując model należy również zwracać uwagę aby nie kliknąć teksturą na cały komponent — wtedy niby wszystkie powierzchnie przyjmują obraz tekstury, ale w praktyce nie są one nałożone na powierzchnie, tylko na komponent. Dodatkowo przy teksturowaniu chodzi też o to, aby oteksturować tylko te krawędzie płyt, na które potem naklejone będą okleiny. Zatem teksturując cały model tracimy informację o tym, które krawędzie mają pozostać nieoklejone. Teraz już wiadomo po co wcześniej była tekstura płyty wiórowej — aby szybko odróżnić krawędzie bez okleiny.

Druga sprawa, to kierunek tekstury, który trzeba pilnować. Więc nie należy dopuszczać do sytuacji, że jedna formatka np. skrzydło drzwi ma z jednej strony teksturę w pionie a z drugiej w poziomie. Chodzi o to, aby na etapie szykowania formatek do rozkroju mieć pewność w którą stronę płyta ma być cięta przez wykonawcę. W mojej realizacji płyty były akurat cięte w poprzek, czyli faktura płyty była nie pionowo a poziomo.

Gotowy model szafy z uwzględnieniem wszystkich odległości, formatek na szuflady, tekstur prezentuje się tak:

Model szafy sketchup 3D

Meble u dzieci są wykonane w zasadzie z trzech materiałów, biała płyta meblowa, płyta z paskami (Hacjenda biała firmy Egger) oraz drewno sosnowe w kolorze naturalnym. Jeśli spojrzeć na zdjęcia w Internecie płyta ta wydaje się żółta, w praktyce jest biała z lekko szarymi i beżowymi nieregularnymi pasmami. Dlatego warto iść pomacać do sklepu ;).
Szafa1 przedstawiona powyżej ma również z tyłu zamontowane drzwi przesuwne wykonane również z tej płyty. Dlatego też i konstrukcja musiała przewidywać dodatkowe obciążenie na całej długości szafy. Sama szerokość szafy wynikała również z szerokości otworu drzwiowego, jednocześnie zapewniając komfortowe warunki do spania na łóżku obok. Materac ma 80cm szerokości + 10cm półka drewniana obok materaca, na wypadek gdyby trzeba było poszerzyć materac.

Finalnie cała zabudowa wygląda tak:

Model pokoju 3D w Sketchup

Krok 5 — render

Na koniec, albo i w trakcie pracy warto zobaczyć jak faktycznie będzie wyglądać zabudowa. Model w Sketchupie raczej do fotorealistycznych nie należy zatem wykonuję sobie render za pomocą programu Indigo renderer. Ma on specjalną wtyczkę do Sketchupa, dzięki czemu można wykonać taki render wprost z programu. Nie jest to oczywiście jedyny silnik renderujący współpracujący ze Sketchupem, ale sprawdziłem kilka i ten dawał najlepsze rezultaty.

Oczywiście w tym momencie warto trochę pobawić się światłem, aby odpowiadało ono faktycznemu stanowi (czyli model pokoju/mieszkania powinien mieć sufit i okna, ewentualnie lampy). Domyślne ustawienia materiałów w Indigo pozwalają uzyskać już ładny obrazek, ale niektóre materiały trzeba dopracować zmniejszając/zwiększając odbicia światła, dodając bump mapping itp. Jeśli miałeś do czynienia z grafiką 3D to wiadomo o co chodzi.

Model szafy dla dzieci render szafa w pokoju render

Pokój dla dzieci render model zabudowa pokoju dziecięcego render

Obrazki (nie to nie są zdjęcia ;), choć w dalszych częściach pokażę i zdjęcia gotowej zabudowy, w sumie wyglądają tak samo jak rendery ;) ), są nieco zaśnieżone, głównie ze względu na złożoność mojego modelu — jest to model całego mieszkania i renderowanie nawet fragmentu trwa dosyć długo — tym bardziej mała ilość światła wpadająca przez okno również wpływa na czas renderowania. Takie obrazki Indigo na moim sprzęcie generuje w około 3-5 minut na tym konkretnym modelu mieszkania i dla mnie są wystarczające aby zobaczyć to co chcę zobaczyć :).

Podsumowanie

Trzeba pamiętać, aby przy ustalaniu wymiarów w Sketchupie weryfikować je najpierw w praktyce. Ściany nie zawsze są równe i trzeba uwzględnić realne warunki a nie to co wychodzi w programie. Dlatego też wszelkie wymiary na moich modelach są oparte na pomiarach w pomieszczeniu i czasami może się zdarzyć, że gdzieś na modelu jest luka, lub meble na siebie gdzieś zachodzą. Staram się jednak unikać zachodzenia na siebie modeli, wymiarując średnie odległości pomiędzy ścianami. Oczywiście jeśli nie robisz zabudowy idealnie na wymiar to nie trzeba do tego przykładać aż takiej uwagi. U mnie jednak w zasadzie wszystko weszło niemalże na wcisk.

Warto również mimo zwymiarowania zostawić na każdej osi dodatkowy luz, tak ze 2cm. Nie chodzi o to, że firma źle wytnie formatki, raczej o to, że ściany będą nierówne, nie będzie kątów prostych między nimi czy nawet samo manewrowanie szafą jest wtedy prostsze i taki zapas 2cm będzie jak znalazł.

 


POZOSTAŁE CZĘŚCI ARTYKUŁU


Comments (0)


Allowed tags: <b><i><br>


PODZIEL SIĘ

PODZIEL SIĘ